Persoons Gebonden Budget

PGB staat voor Persoongebonden Budget. Sinds 21 december 2001 is er een decreet van de Vlaamse Regering die voorziet in de uitwerking van het PGB.

Het biedt de kans om een ernstige vernieuwing op gang te brengen binnen de sector van personen met een handicap. Deze vernieuwing is een verhaal van zorgvernieuwing en alternatieve financiering. Dit decreet geeft uiting aan de wens van velen om met de sector een andere richting uit te gaan. Hoewel er de laatste jaren reeds ernstig werk was gemaakt van een aantal elementen die de PGB-gedachte ondersteunden, bestaat er op dit ogenblik slechts een voorstel op basis waarvan het decreet uitvoering kon krijgen. Men heeft een kritische denkoefening gemaakt waarin het bestaande aanbod, de huidige structuren en de bijhorende financieringsmechanismen volledig los gelaten worden. Voor alle duidelijkheid: het PGB-decreet werd wel goedgekeurd, maar is nog niet uitgewerkt.

Je zou kunnen stellen dat het PGB een uitgebreide vorm is van het PAB. Het concept van het PAB wordt toegepast in de volledige sector van personen met een handicap, omdat deze vorm van hulpverlening tegemoet tracht te komen tot een vergroting van de zelfbeschikking van personen met een handicap.

Vlabu ondersteunt het decreet en probeert bij te dragen tot een aanvaardbare toepassing ervan.

Het PGB omvat 3 pijlers

1. IMB = individuele materiële bijstand,
2. PAB = Persoonlijke - assistentiebudget
   (met een budget in eigen regie)
3. PGT = Persoonsgebonden trekkingsrecht
   (waar de regie in handen is van het dienstencentrum).

Op het ogenblik dat een persoon een beroep wil doen op assistentie omwille van een handicap wordt hij ingeschaald en krijgt hij een PGB toegewezen. Dit is een budget dat hij kan gebruiken voor de vergoeding van de kosten van de nodige zorg. Hij dient onmiddellijk een keuze te maken tussen een PAB of een PGT of een combinatie van beide. Daarnaast kan de cliënt ook nog – op basis van de keuze voor een PAB - kiezen om een deel van dat budget in te zetten onder de vorm van een IDV = inkopen van dienstverlening bij een door het Vlaams Fonds erkend dienstencentrum.

Achter dit concept van zorgverlening schuilt de idee dat de financiering van de zorg meer afhankelijk moet zijn van de persoon die de hulp aanvraagt. Strikt genomen betekent dit dat de financiering van de sector nu gebeurt op basis van de zorg die wordt aangeboden (voorzieningen hebben een capaciteit waar een financiering tegenoverstaat) en bij het PGB zal gebeuren op basis van de zorgvrager (de aard van de handicap vertegenwoordigt een bepaald bedrag). Concreet wil dit zeggen dat bij het PGB elke persoon een figuurlijke rugzak met geld krijgt die hij kan besteden. Kiest hij voor assistentie thuis dan kiest hij voor PAB, wil hij liever in een voorziening opgevangen worden dan kan hij met zijn rugzak in de voorziening van zijn keuze de nodige zorg inkopen (PGT).